Słuchowisko to dramat autorstwa Wacława Holewińskiego , zrealizowany przez Teatr Polskiego Radia pod koniec 2020 roku. Utwór, wyreżyserowany przez Cezarego Morawskiego , stanowi intymne studium kryzysu małżeńskiego i samotności w duecie. Fabuła i postacie
Za dźwięk odpowiadał Andrzej Brzoska, jeden z najbardziej cenionych realizatorów słuchowisk w Polsce. Opracowanie muzyczne: Przygotowała Anna Zagórska.
Produkcja Polskiego Radia wyróżnia się staranną oprawą dźwiękową: sluchowisko_radiowe_zazwyczaj_snimy_w_samotnosci
– kobieta zmagająca się z kompleksami, chorobliwą zazdrością i poczuciem przemijania. Jej agresja wobec innych wynika z niespełnionych ambicji i wygasłych uczuć w związku.
Słuchowisko skupia się na losach dwojga ludzi w średnim wieku, którzy mimo wspólnego życia zawodowego i prywatnego, trwają w emocjonalnej izolacji: Opracowanie muzyczne: Przygotowała Anna Zagórska
Tekst sztuki podejmuje uniwersalne tematy braku komunikacji, zawodowej symbiozy, która zastępuje bliskość, oraz nieuchronności samotności nawet w najbardziej stabilnych z pozoru relacjach.
Punktem zwrotnym akcji jest uroczysta kolacja, podczas której małżeństwo Schellerów konfrontuje się z inną parą: rumuńskim genetykiem Ionem oraz pisarką Urszulą. To spotkanie staje się katalizatorem dla brutalnej wymiany zdań, oskarżeń o zdrady i manifestacji poczucia wyższości kulturowej, co autor określa mianem „małego piekła życia małżeńskiego”. Realizacja i obsada Słuchowisko skupia się na losach dwojga ludzi w
– mąż Ruth, który walczy z blokadą twórczą i wypaleniem zawodowym. Problemy osobiste próbuje zagłuszyć alkoholem.